بعضی ها بر این باورند که همجنسگرایی طبیعی نیست و بلکه انتخابیست که خود شخص داشته ولی شناختی که هرکس از خودش دارد کاملترین شناخت است و هیچکس در تنهایی هایش به خودش دروغ نمی گوید.
کسایی فکر می کنند که علت وجود همجنسگرایی در ایران تابو بودن رابطه ی دختر و پسر است ولی این تفکر از سه جنبه نادرسته
از نظر منطقی اگر قبول کنیم که دلیل همجنسگرایی در ایران آزاد نبودن رابطه ی دختر و پسر است پس منطق حکم می کنه که در کشوری مثل هلند همجنسگرایی وجود نداشته باشه چون هلند یکی از آزادترین کشورهای دنیاست که نه تنها رابطه ی دختر و پسر آزاد است و چیزی به اسم بکارت معنی نداره که فروش مواد مخدر هم آزاده.
از نظر فلسفی هم قابل قبول نیست که به علت تابو بودن رابطه ی دختر و پسر به سمت رابطه ی پسر با پسر رفت که تابوتره.
از نظر بیولوژیکی هم هیچ موسسه ی روانشناسی و پزشکی معتبری همجنسگرایی را بیماری نمی دانند.
کاملا مشخص است که همجنسگرایی ریشه های ژنتیکی دارد و تنها زمان نیاز است تا علم پزشکی به تواند ژن و یا ژنهای تعیین کننده ی گرایشات جنسی را پیدا کنند.
یه پسر استریت به دختر گرایش داره.چرا؟ نمیشه گفت که چون با دختر رابطه داشته چون لازمه ی رابطه وجود گرایشه یعنی باید گرایشی وجود داشته باشه که منجر به اولین رابطه بشه. یه پسر استریت به آلات تناسلی زنانه گرایش داره حتی بدون اینکه دیده باشدش و همین گرایش او را به سمت به اصطلاح کشف آلات تناسلی زنانه وا می دارد! و تو اینترنت دنبال عکس های جنس مخالفش می گرده و فیلمهای آنچنانی دانلود می کنه.خیلی از پسرها تا حالا با جنس مخالفشون رابطه نداشتن ولی گرایش جنسی دارن و همین موضوع درباره ی دخترا هم صادقه و همینطور در سایر جانوران.
یه شتر نر به شتر ماده گرایش داره نه به خرگوش یا به انسان.
اگه به نحوه ی رفتار جنسی حیوانات نگاهی بیندازید متوجه می شید که هر نوعی از حیوان رفتار خاصی برای خود دارد. مثلا شتر برای جلب نظر شتر ماده دهانش پر کف میشود و چیزی شبیه بادکنک از گوشه ی دهانش آویزان می شود.( یه مستند تو من و تو نشون می داد به اسم زیر پوست حیوانات اونجا نشون می داد) این عمل برای یه ماده شتر تحریک برانگیزه.یه لحظه خودتونو جای شتر بذارید!اگه شتر بودید اون عمل براتون تحریک برانگیز بود و بدو بدو می رفتین و با شتر نر رابطه ی جنسی برقرار می کردین!ولی اون کف و اون شی شبیه به بادکنک شتر برای یه انسان چندش آوره چون ما انسانیم و آن شتر . ما ژن های انسان را داریم و آن ژنهای شتر را و اگه ما ژن شتر را داشتیم تبدیل می شدیم به شتر و رفتارهای جنسی شتر برای ما تحریک آمیز می شد نه چندش آور.
به این فکر می کنم که اگه یه شتر می توونست فکر کنه و حرف بزنه نظرش راجع به کیر چی بود قطعا می گفت چقدر چندش آوره و چرا انسانها از ساک زدن این خوششون می آد؟ در حالی که کیر برای جنس مخالف و برای همجنسگراها تحریک برانگیزه و برای من همجنسگرا آلت تناسلی جنس مخالفم چندش آوره . منم عکس کس را تو اینترنت دیدم و حسی که داشتم این بود" چقدر چندش آوره . پسرا چطوری اینو لیس می زنن؟"
حالا اگه یه انسان در بین شتر ها زندگی کنه می توونه نسبت به شتر گرایش جنسی پیدا کنه؟ منظورم سکس با حیوانات نیست – که یک بیماریست- منظورم گرایش است یعنی تمام رفتارهای یک شتر برای جلب نظر جنس مخالفش می توونه منجر به تحریک و جلب انسانی بشه که با شتر ها زندگی می کنه و هیچ ارتباطی با هم نوعان خودش نداره.
یا مثلا یه انسان می تونه نسبت به قورباغه گرایش پیدا کنه و آوازی که قورباغه ها به هنگام فصل جفتگیری می خوونن برای یه انسان تحریک برانگیز بشه؟ جواب منفیست چون گرایشات جنسی را ژن ها تعیین می کنند و انسان ها ژن های شتر ها و یا قورباغه ها را ندارن.
یه انسان هرگز همجنسگرا بودنش را انتخاب نمی کنه چون همجنسگرایی دردناک است. اگه انتخاب کردنی وجود داشت پس یعنی الان می توونیم انتخاب دیگه ای داشته باشیم؟
همجنسگرایی نه انتخاب است و نه بیماری بلکه گرایشی است طبیعی یه همجنسگرا هرگز نمی توونه خودش را تغییر بده .
